Bij het volgende huis deed vader open: een kwetsbare man die erg ziek was en hij kwam naar ons toe. De sociale werker verteld ons dat dit een heel arm gezin is. Geen woord te veel want toen we binnen kwamen en de situatie zagen, vielen we stil (laat de foto’s maar spreken). 3 kinderen: 2 bedden, 2 oude slaapbanken en alles wat we zagen was kapot, vies, verrot, schimmel en ga zo maar door.
We brengen ze alles wat goed is en ze kunnen gebruiken. De handdoeken en beddengoed staken zo af bij hun interieur.
We bespreken dat we hiervoor 3 nieuwe bedden gaan brengen, die Sergeij gaat regelen.
We bidden voor de vader en dochter die op dat moment thuis zijn.
Het volgende huis: 2 ouders die buiten aan het werkt zijn, regelmatig is er drank in het spel.
Ze hebben 2 kinderen waarvan 1 sinds kort woont in het kindertehuis waar wij dinsdag zijn geweest. Na het stellen van enkele vragen, weten om welke jongen het gaat en laten moeder de foto zien van hem. Het raakt moeder dat wij haar kind hebben gezien, voor hun is het ver weg. Na het brengen van kleding en voedsel bespreekt Sergeij hun leefomstandigheden en preekt over Jezus. Wij verstaan niet wat er besproken wordt, maar voelen
en zien wel dat deze mensen hun leven geven aan Jezus. Ze besluiten hun alcohol weg te gooien. Amen!
De rest van de dag vult zich met veel verzorgers die zorgen voor mensen met een beperking, handicap of trauma. Doordat de sociale werker ons meeneemt naar deze gezinnen, wordt duidelijk dat luiers noodzakelijk zijn (1 pak , 30 stuks is 35 euro).
Ook zoveel armoede en zoveel vreselijke geuren, maar ook moedige mensen die hun leven op offeren om voor hun naasten te zorgen.
