In het noorden van Oekraïne, nabij de Poolse grens, ligt het ‘vergeten’ dorp Oles’k. Het leven in Oles’k en de omgeving wordt gekenmerkt door bittere armoede, verwaarlozing, alcoholverslaving en uitzichtloosheid. De inwoners hebben geen of nauwelijks inkomen. Werk is er niet, en vervoer naar de dichtstbijzijnde stad hebben ze niet.

In het gunstigste geval wordt er gegeten van wat er op het land wordt verbouwd. Hier en daar staan huisjes op instorten. Door de overheid wordt niet naar deze mensen omgekeken; sociale voorzieningen zijn er nauwelijks.

Veel kinderen die in Oles’k opgroeien zijn geestelijk en/of lichamelijk (ernstig) verwaarloosd. Zonder ingrijpen van buitenaf zal hen hetzelfde lot treffen als hun voorouders: Een armoedig en aan alcoholverslaafd bestaan, zonder uitzicht of hoop.

Een bezoek aan Oles’k in 2016 veranderde het leven van Gaaije en Ria voorgoed. De schrijnende omstandigheden, met name die van de kinderen, grepen ons diep aan. We konden niet wegkijken van de armoede, verwaarlozing en uitzichtloosheid van met name de kinderen die hun dagelijkse realiteit vormden. Dit was het moment waarop we besloten om actie te ondernemen.