Vanmorgen konden we rustig opstaan, het plan is om rond hal11 naar de kerk te rijden. Daar aangekomen is het al een drukke van belang. Veel mensen komen langs om ons te begroeten, ze vinden het fijn en bijzonder dat we de moeite nemen om de lange afstand weer te overbruggen en deze week weer aandacht te hebben voor de mensen in Oekraïne. Nadat het muziekteam een paar nummers gezongen hebben is het onze beurt om de gemeente toe te spreken, we houden het kort maar prijzen de gemeente om hun doorzettingsvermogen.
Na de dienst zijn we uitgenodigd bij de voorganger thuis voor de lunch. Het is een gezellig samenzijn. We bespreken het een en ander en tegen 15.30 uur gaan we richting Lydia voor ons eerste bezoek. Lydia blijkt lopend naar de winkel in het dorp gegaan te zijn voor wat boodschappen, even verderop staat ze aan de kant van de weg, we nemen mee naar haar huis. Wat we daar aantreffen doet ons beseffen dat het heel belangrijk is dat we haar kunnen helpen. 2 gehandicapte kinderen verzorgen terwijl je 61 jaar bent en op een uur lopen van het dorp ergens in de landerijen woont. We brengen een voedselpakket, en omdat ze bijna geen brandhout mee heeft beloven we dat er een kar vol hout wordt geleverd. Een hele sterke vrouw met ontzettend veel doorzettingsvermogen.
We bezoeken deze middag/avond nog 3 gezinnen, elk met hun eigen problemen en uitdagingen. Eigenlijk te veel om op te schrijven. Tegen 7 uur zijn we weer thuis waar het koud is. De houtkachel is uitgegaan en dan koelt het goed af bij -14. Sergei maakt de kachels aan en langzaamaan wordt het weer behaaglijk in het huisje. We praten nog wat en om 21.00 uur gaat bij de meesten van ons het lampje langzaam uit. Morgen weer een dag.
