Vandaag de laatste dag in Oekraïne, maar het was één van de drukste dagen. ’s Ochtends bezochten we het gemeentehuis in Ljuboml. Daar is een afdeling ‘Life Center’, volledig gerund door de Kovchec-kerk. Deze afdeling helpt mensen met sociale nood: wie brandhout nodig heeft, hulp in huis, zorg of fysieke arbeid zoals afval wegbrengen, gras maaien of hout hakken. Ook wordt er oog besteed aan mentale nood. Voor velen is het een te grote stap om de kerk in te lopen, daarom is deze brugfunctie zo belangrijk. De visie Maranatha (oorspronkelijk uit Polen) inspireert dit soort Life Centers. Er wordt al gewerkt aan een tweede in Shatsk; misschien kunnen ook iets betekenen in dit geheel, omdat dit zo mooi aansluit bij onze visie om mensen te helpen.
Daarna gingen we naar een kindertehuis in Holovne met zo’n 70 kinderen, waarvan 14 wezen die er permanent wonen. Veel van deze kinderen komen uit gezinnen met verslavingsproblematiek. In dit tehuis krijgen ze veel liefde, scholing en aandacht. Wij brachten knuffels en snoepzakjes, en spraken de directrice. Voor zaken als luiers, kleding en speelgoed is grote behoefte; de overheid dekt vaak alleen de scholing en een kleine vergoeding voor wezen. We kijken hoe we hier mogelijk structureel kunnen bijdragen.
Vervolgens reden we naar het rehabilitatiecentrum van Ljuboml. Een plek ver van de bewoonde wereld met slechte wegen, maar waar ongeveer tien mannen 24/7 worden begeleid. Er zijn veel dieren waar ze voor zorgen, heel veel land, bos en tuin. Duidelijk maar liefdevol werk vanuit een christelijke visie om mensen te helpen hun leven weer op te bouwen na verslaving. We lunchten daar met de begeleiders.
Tussendoor deelden we voedselpakketten uit aan vijf gezinnen. Een erg aangrijpend verhaal kwam van twee meisjes die door beide ouders in de steek zijn gelaten en nu bij oma wonen.
